Við lentum á flugvellinum í Vegas 35 tímum eftir að hafa lagt af stað, en þó aðeins um 10 tímum á eftir c.a. áætlun. Það var lítið lagt uppúr skipulögðu plani og enn minna farið eftir núverandi gengi í eyðslu. Dollarinn var á mínu gengi c.a. 60-70 krónur en Emmi var meira að hafa hann í 80 krónur, en það hjálpaði mjög oft sannfæringunni hjá mér að hafa þessi tvö gengi í gangi þarna úti.

 ,,Æi þetta eru bara 5 þúskaddl samkvæmt mínu gengi!"

Strax og maður kom í flugstöðina þá sá maður ekkert nema spilakassa og fólk að eyða seinustu centunum í þá, með þá veikui von að komast frá Vegas í gróða. Ég og Elmar vorum þó með það á hreinu að við vorum engan veginn að fara koma frá þessari ferð í fjárhagslegum gróða.

Klukkan var að slá í átta á staðartíma þegar við loksins fórum uppá hótel. Strax og við löbbuðum útaf af flugstöðinni með töskurnar okkar ( sem skiluðu sér allaleið þrátt fyrir allt ruglið!!!) þá létum við plata okkur í 60 dollara leigubílaferð á hótelið í einhverjum svörtum og flottum lincoln.  Héldum að það væri staðalverðið á þessu en komst síðar í ljós að svona ferð í leigubíl hefði kostað 20 dollara.

Þrátt fyrir að vera nánast ósofnir og skítugir þá var Vegas víman búin að taka við strax og við vorum komnir uppá herbergi. Vorum hvorugir game í að fara sofa svo það var bara sturta og síðan skellt sér á borðin. Tókum báðir út 250 dollara og nú átti að fara græða. Eftir mikla leit fundum við engin póker borð, crapsin meikuðu engan sense, rúllettan var ekki að heilla og öll afbrigðin af furðulegum spilum á borð við Chinese Hold Em o.fl. var ekki að gera sig, var ákveðið að skella sér í eitthvað auðvelt sem maður kann. Blackjack.

Við röltum um einsog hauslausir kjúklingar á leið til slátrunar um svæðið og einn blackjack díler á Aurora bar, sem er inná gólfinu á spilavítinu sá það strax. Hann hóaði í okkur og bauð okkur sæti. Var einstaklega hress og chatti einsog þeir eiga að vera. Vorum að sjálfsögðu beðnir um skilríki en hann tjáði okkur að allir þeir sem litu út fyrir að vera undir þrítugt væri alltaf beðnir um skilríki. Ekki hjálpaði að ég lít ekki út fyrir að vera degi eldri en 18 og var oftar en ekki kallaður babyface á spilaborðunum.

Við föttuðum fljótt að blackjack væri engan veginn fyrir okkur og að Vegas færi létt með að éta okkur lifandi þegar 500 dollara voru farnir frá okkur sameiginilega á þessu borði. Reglulega tók hann sig til og öskraði "Beginners BlackJack going on in this table" yfir allan skrílinn svo allur barinn tók sig til og hló að okkur. Einnig ætlaði ég einusinni að biðja hann um að splitta tveimur 10 sem ég fékk og gerði þau hræðilegu mistök að segja ,,yeah can u change those two tens".
Þá tók hann sig til kallaði yfir allt ,,changin 20" ,,we are changing 20 here people" og hláturinn hélt áfram hjá nærstöddum. Engu að síður kenndi þessi ágæti asni okkur temmilega mikið í blackjack og nóg til að við héldum okkur frá blackjack borðinu það sem eftir var af ferðinni.

Partur 3?

Það er dálítið erfitt að setjast niður og byrja skrifa um nýliðna Vegas ferð hjá mér og Emma. Aðallega útaf því að hún er ekki alveg sokkin inn í mann.

Vinsæl spurning þarna úti er ,,How long are you staying?" eða ,,When are you leaving?" Miðast þetta einkum af því bandaríkjamenn koma þangað í max 3-4 daga, flestum tilvikum helgarferðir til að taka út einhverja uppsafnaða frustration sem aðeins er hægt að losna við með áfengi, gambli og strippdansi. Allt hlutir sem eru í miklum metum í Vegas.

Að upplifa þessa syndaborg í heila 12 daga, er víst hlutur sem fæstir gera, hvað þá tveir albinóar frá hvíta íslandi.

Þó gékk ferðin þangað engan vegin þrautalaust fyrir sig. Upprunalega planið var að fljúga frá Keflavík til New York - Hinkra þar í 4 tíma, taka flug þaðan til Boston og sofa á flugvellinum í 8 tíma og taka þaðan flugið til Las Vegas. Lauslega reiknað átti þessi ferð að taka í kringum 20 tíma.

En nei, það endaði ekki svo vel. Allt gékk temmilega þrautalaust fyrir sig þangað til við flugum frá Boston. Þegar við vorum búin að vera í loftinu í c.a 2 og hálfan tíma þá tilkynnir flugstjórinn að vélin sé að missa heilan helling af eldsneyti, nánar tiltekið 3.500 gallon og við þurfum að lenda sem fyrst til að athuga hvað sé að vélinni. Hann tekur þó fram að það sé engin hætta sem stafar af þessu og það væri í raun nóg eldsneyti í vélinni til að fljúga til Vegas, en vildi þó enga áhættu taka. Þrátt fyrir að vera orðnir óþreyjufullir eftir því að komast til Vegas þá skildum við þá ákvörðun að stoppa og athuga með vélina. Þessvegna urðum við þess heiðurs aðnjótandi að millilenda í Denver, home of the nuggets.

Eftir u.þ.b. þriggja tíma bið þar og engar upplýsingar frá flugfélaginu, aðrar en að vélin væri enn biluð og bilunin væri óljós, þá var okkur tilkynnt að þeir sem hefðu áhuga mættu breyta fluginu sínu og hoppa í aðra vél sem væri á leið til Phoenix og taka síðan aðra vél þaðan til Vegas.

Að sjálfsögðu hljómaði það betur en að bíða á flugvellinum eftir bilaðari flugvél svo okkur var flýtt inn í vél með vitlausa boarding passa og sagt að þetta yrði leyst á flugvellinum í Phoenix. Við tók síðan mjög sveitt og þröngt flug til Phoenix, þegar við vorum lentir þar þá tók við hlaup að öðru hliði þar sem flugvél til Vegas beið okkar. 35 tímum eftir brottför, 6 öryggishliðum síðar þar sem við þurftum alltaf að taka beltið af okkur og fara úr skónum,  komumst við loksins til Vegas.

Meira seinna?

Nú eru tæpir 6 tímar í að úrslit meistaradeildarinnar verði öllum ljós. Sjálfur hef ég predikað það í nokkur ár að þessi keppni er lítið annað en útsláttarkeppni hjá liðum sem ekki geta unnið deildina heima fyrir.

Í ár er frekar erfitt fyrir mig sem stuðningsmann Chelsea að halda því fram. Þó að of oft höfum við lent í því seinustu ár að detta út í fjögurra liða úrslitum á helvítis rugli og bölvað þessari keppni í ösku útaf því.


Það eru breyttir tímar. Nú þarf Chelsea á þessum titli að halda svo hægt sé að titla þá í hóp bestu liða í heimi.

Ég er spenntur.

Lítið verið bloggað síðustu mánuði eða síðan hann Elmar ákvað að hætta drekka. Tel því við hæfi að taka upp þráðinn í blogginu þegar styttist svona óðfluga í ævintýri okkar Emma í Vegas. Nákvæmlega 13 dagar í þetta 12 daga ævintýri okkar en ætla stökkva létt í gegnum þetta fyrir ykkur sem eruð forvitin.

Við fljúgum klukkan 17:00 mánudaginn 2 júní til New York. Lendum í New York kl 20:00 á staðartíma. Þar chillum við með hryðjuverkamönnunum á flugvellinum til klukkan 22:30 og fljúgum þaðan til Boston, en það er líklegast eitt tilgangslausasta flug sem farið verður í á lífsleiðinni. Það flug tekur c.a 1 og 1/2 tíma, og eigum við að lenda þar rétt eftir miðnætti. Á Boston flugvelli þurfum við síðan að hanga í 6 tíma og bíða eftir fluginu okkar til Vegas. Við lendum á flugvellinum í Vegas rétt fyrir hádegi þar sem nýr ford mustang bílaleigublæjubíll ætti að taka á móti okkur. Ef allt gengur upp ættum við að skríða inná Luxor hótelið rétt uppúr hádeginu.

Um kl 16:00 sama dag má síðan ætla að ég verði tekinn til gjaldþrotaskipta.

Erum í raun merkilega lítið búnir að plana meira í þessari ferð þótt það hafi nú verið margoft nefnt (frá mér) að fara á Stone Temple Pilots tónleika þann 12 á MGM hótelinu og jafnvel krúsa til Los Angelas og kíkja á stemmninguna þar í einn dag.

Það er ekki að sjá að það sé nein kreppa á okkar bæjum enda skilaðum við meiri hagnaði en Glitnir á seinasta ári.

Já nei.. það er lygi.

Fékk þessa þvílíku tilfinningu að hlusta á Bjartmar Guðlaugs áðan. Þessa tilfinningu hef ég ekki fengið í mjög mörg ár.

Til að vera nákvæmari þá hef ég ekki þessa tilfinningu síðan 1989, en þá hlustaði ég mikið á plötuspilara sem ma og pa áttu, sem ég að sjálfsögðu skemmdi á endanum. Þau áttu líklegast minnsta plötusafn á íslandi, en það innihélt meðal annars Boney M og síðan Í fylgd með fullorðnum með Bjartmari Guðlaugssyni. Man eftir að hafa hlusta á þessa plötu í ræmur og þá þótti mér sérstaklega Járnkarlinn vera skemmtilegt lag, enda voru einir af mínum bestu vinum á þessum tímabili tvíburarnir Daði og Árni sem varð síðan Árni úr Járni og sagði dojojojojong.

Nú hafa þó helstu fréttir úr vinaheiminum verið þær að aðalstuðalkahólistinn Elmar sé búinn að segja skilið við óhófa áfengisneyslu í bili sem er að sjálfsögðu mest svekkjandi fyrir átvr og bari bæjarins.

En mig grunar að þessi löngun að hlusta á Bjartmar og að Elmar sé hættur að drekka tengjist ansi mikið. Því eitt af frægari lögum hans Bjartmars fjalla einmitt um þenna skemmtilega ósóma og mætti gjarnan segja að lagið væri samið í kringum hann. Þannig að ég kveð með textann úr þessu einstaklega skemmtilega lagi ;

Ég er ekki nærri eins blautur og margir halda
ég er ekki einn af þeim sem er með mas
en ég viðurkenni vel að ég fæ mér þó í glas
ég viðurkenni jú að það kostar stundum þras
en ég er ekki alki fyrir fimmaura

ég er ekki einn af þeim sem sofnar fullur
ég er ekki einn af þeim sem vaknar skel
en ég viðurkenni vel að ef þynnkan angrar mig
en ég viðurkenni það þá skýt ég einum öllara á mig.

ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura
ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura

ég er ekki einn af þeim sem kýli konur
ég er ekki einn af þeim sem hræði börn
en ég viðurkenni vel ef að ráðist er á mig
ég ég viðurkenni það þá launa ég suma leiðindin fyrir sig

ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura
ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura

ég er ekki einn af þeim sem keyri fullur
ég er ekki einn af þeim sem tek þann séns
en ég viðurkenni vel ef að ég þarf að ná í öl
en ég viðurkenni það þá spæni ég upp malbikið og möl

ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura
ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura
ég er ekki alki
ég er ekki alki
ég er ekki alki fyrir fimmaura

og þegiðu svo!

Ef einhver á þetta lag á tölvutæku formi mætti hann gjarnan senda á mig!

Kveð..

Ég lifi íslenska drauminum einsog ég hafi skapað hann!

Íslenski draumurinn er held ég frábrugðinn öllum ættjarðardraumum sem önnur lönd hafa. Bandaríski draumurinn felur að mestu leyti í sér tveggja hæð hús með hvítri girðingu, stóran garð, konu, tvö börn og síðan lassie  hund til að passa öll herlegheitin.

Ítalski draumurinn, hjá karlmönnum, felst í því að búa heima hjá mömmu þar til 35 ára aldrinum er náð og þá finna sér konu sem getur séð um mann næstu 35 ár, helst ekki ósvipaðari móður sinni.

Íslenska drauminn er yfirleitt hægt að súmma niður í eitt orð. Kredit.
 
Undir það flokkast síðan húsnæðislán, bílalán, yfrirdráttur, raðgreiðslur, léttgreiðslur, greiðsludreifing, boðgreiðslur  og vísa kort. Ef að allir þessir möguleikar væru lottótölur frá einum uppí átta, þá væri ég allavega að taka bónusvinningin. Þrátt fyrir að vera með ýmislegt á bakinu þá er sem betur fer alltaf nóg eftir af laununum til að lifa af mánuðinn.

Get þó ekki annað en hugsað til nágrannaþjóða okkar þar sem þessi hegðun einfaldlega þekkist ekki. Þar kaupir maður ekki bíl nema getað staðgreitt hann. 100% húsnæðislán eru orð sem ekki er búið að finna upp á dönsku. Til að quilify fyrir gullvilld á öðrum norðurlöndum er ekki nóg að vera með stúdentspróf. En að sama skapi þá virðast flestar þessar þjóðir vera á sama hamingjuleveli og við, ef ekki hamingjusamari. Sem dæmi þá virðast flestir íslendingar vilja búa í danmörku.

Vá ég var alveg þunglyndur eftir að hafa skrifað þessa færslu, ég þarf að fara kaupa mér eitthvað!

Ég er orðinn gamall. Held ég hafi nú ekkert áttað mig á því fyrr en starfsmaður sem vinnur hjá mér spurði mig hvaða hljómsveit þetta væri í sjónvarpinu eiginlega. Sú hljómsveit var Nirvana og tónleikarnir voru Unplugged. Fattaði það eftir stutt shock að þessi starfsmaður hefur verið að skríða í 4 ára aldurinn þegar þessir ágætu tónleikar voru. Ég aftur á móti man vel eftirvæntinguna við að sjá þessa tónleika áður en þeir voru gefnir út. Og ekki man ég mikið.

Reyndar lýg ég því að ég hafi nú ekkert áttað því á mig fyrr að ég sé að eldast. Spáði smá í þessu þegar ég fór loksins að geta hlustað á Bob Dylan. Á mínum yngri árum fattaði ég engan veginn hvað væri svona merkilegt við hann. En á einhverjum ákveðnum tímapunkti í mínu lífi loksins clickaði tónlistin hans. Verst að ég er ekki með bragðskyn til að sötra whiskey meðan maður hlustar á hann. Það clickar kannski seinna.

Þrátt fyrir að reynslubankinn og ökuskirteinið segja annað, þá lít ég ennþá ekki degi eldri út en 18 ára og haga mér en einsog ég sé í 10 bekk. Fæ mér ennþá bjór með sama fólkinu og ég gerði fyrir 10 árum síðan, sem er reyndar ekki hægt annað en að vera þakklátur fyrir. Og þrátt fyrir 4 árum eldri en kærasta mín þá finn ég nú ekki mikinn aldursmun á okkur, þótt að hann poppi upp einstaka sinnum.

Ef einhver hefði sagt mér fyrir 10 árum síðan að ég stæði í sömu sporum og ég stend í nú í dag, þá hefði ég hlegið. Margt af mínum lífsplönum hefur breyst, áherslur og draumar líka. Það er þá helst álagið á lifrina sem hefði ekki komið mér mikið á óvart. Bjórinn er góóóður.

En miðað við aldurinn hjá karlmönnum í minni ætt, þá er ég rétt búinn með 1/4 af mínu lífskeiði. Nóg djamm eftir.

Já, ég ætti aldrei að blogga, ég var bara í pásu!

Það hlaut að koma að því. Lilli Mömmuson flutti út af Vesturströndinni og inn í íbúðina sína á Öldugranda 5. Til að útskýra þetta þá nafn, þá keyrði ég fyrir aftan úturtjúnaðan jeppa áðan þar sem stóð aftan á Lilli Mömmuson. Fannst þetta nafn hæfa þessum transition sem ég var að ganga í gegnum.

Nú erum við hamingjusama parið að ganga frá kössum og húsgögnum til að gera þessa 56fm íbúð eins kósý og hægt er.

Vill einnig þakka öllum þeim sem lögðu hjálparhönd við flutningin... þá er ég að tala um Ernir, Emma og gamla settið. Allir hinir sem voru búnir að lofa að hjálpa.. getið hoppað uippí rassgatið á ykkur!

Það er stefnt gott innflutningspartý kosningakvöldið sjálft en viðkomandi aðilar eiga eftir að fá boð um það!

  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -2.200 kr.  
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -700 kr.  
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -1.800 kr.   
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -2.200 kr.
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -1.250 kr. 
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -1.600 kr.  
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -3.250 kr.
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -1.000 kr.   
  10.04.2007 Barinn Debetkort úttekt -3.500 kr.

Samtals : 17.500-


Ég ætla vera edrú um næstu helgi...

.. en þetta þykir mér vera skondið !

http://69.is/openlink.php?id=50011